เทศกาลสงกรานต์คราใด ภาพพล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตนายกรัฐมนตรีลอยเด่นขึ้นมาครานั้น
เหตุปัจจัยที่ชวนให้ฉุกคิดถึงพล.อ.ชาติชาย ทุกคราที่เทศกาลสงกรานต์เวียนมาถึง เป็นเพราะท่านมีภาวะผู้นำและกล้านำในสิ่งที่น่าชื่นชม นั่นคือการออกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2532 กำหนดให้เทศกาลสงกรานต์เป็นวันหยุดราชการ พร้อมๆ กับกำหนดให้ทุกวันที่ 14 เมษายน เป็นวันครอบครัว โดยมีผลตั้งแต่ปี 2533 เป็นต้นมา
ว่าไปแล้วต้นคิดที่ผลักดันให้วันที่ 14 เมษายนเป็นวันครอบครัว คือคุณหญิงสุพัตรา มาศดิตถ์ เกษรศุกร์ ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในขณะนั้นได้ผลักดันเสนอที่ประชุมคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบ เพื่อส่งเสริมคุณค่าความสำคัญของสถาบันครอบครัวในฐานะหน่วยเล็กที่สุด แต่เป็นหน่วยที่ทรงพลังที่สุดในระบบสังคม
ถอยเวลาย้อนอดีตกลับไปเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2525 ในยุคสมัยรัฐบาลพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ก็มีการออกมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวโยงกับเทศกาลสงกรานต์
วันนั้นที่ประชุมคณะรัฐมนตรี มีมติให้ทุกวันที่ 13 เมษายน เป็นวันผู้สูงอายุ และกำหนดให้ดอกลำดวน เป็นดอกไม้สัญลักษณ์แทนผู้สูงอายุ
จากบัดนั้น จวบกระทั่งบัดนี้วันที่ 13 เมษายน จึงเป็นทั้งวันสงกรานต์และวันผู้สูงอายุ ขณะที่วันที่ 14 เมษายน เป็นวันครอบครัว และวันที่ 15 เมษายน เป็นวันขึ้นปีใหม่ไทย ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความถักทอสานสายใยสัมพันธ์ฉันท์ครอบครัวให้แนบแน่น
ทุกๆ เทศกาลสงกรานต์จึงเป็นเทศกาลแห่งความสุข ที่ทุกคนพากันดั้นด้นเดินทางสู่ภูมิลำเนา เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทิตาต่อบุพการีผู้มีคุณูปการท่วมหัวท่วมหู โดยไม่ย่นระย่อต่อความยากลำบากในการเดินทาง แม้หลายต่อหลายคนจะต้องทนหลังขดหลังแข็งอยู่ในยวดยานเนิ่นนานกว่าปกติเป็นหลายต่อหลายเท่า
อย่างไรก็ตามน่าสังเกตว่าสถานะครอบครัวไทยปัจจุบันอยู่ในภาวะเปราะบางน่าเป็นห่วงเป็นกังวลอย่างยิ่ง
อัตราการหย่าร้างทั้งอย่างเป็นทางการ และไม่เป็นทางการมีการขยายตัวเพิ่มขึ้นน่าใจหาย โดยมีสาเหตุหลักๆ มาจากความขาดน้ำอดน้ำทน…ขาดความเข้าใจ…ขาดการให้อภัยระหว่างกันในการประคับประคองครอบครัว
“เด็กกำพร้า” อันเกิดจากความล่มสลายของครอบครัว มีแนวโน้มที่จะเป็นปัญหามากขึ้นในสังคมที่นับวันจะสลับซับซ้อนสูงขึ้น
ทำยังไงจะทำให้สถาบันครอบครัวมีความมั่นคงแข็งแรงขึ้น?…ทำยังไงจะทำให้ “เด็กกำพร้า” ลดจำนวนลง?…นี่คือโจทย์ใหญ่ที่ท้าทายขีดความสามารถของรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ซึ่งกำลังอยู่ในสภาพฟอนเฟะจากการถูกคุกคามด้วยเชื้อโกงสารพัดอย่างยากจะให้ความไว้เนื้อเชื่อใจได้สนิทใจ
