เจาะแนวคิดที่ทำให้ ‘เกาหลีเหนือ’ ยืนหยัดอย่างแข็งแกร่งในสมรภูมิรบระดับโลก

เกาหลีเหนือ มีชื่อประเทศว่า “สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแห่งชาติเกาหลี” พรรคการเมืองที่มีตัวแทนมากที่สุดในสมัชชาประชาชนสูงสุดและบริหารประเทศคือ “พรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลี”

ปัจจุบันหนุ่มน้อย คิมจองอึน เป็นประธานพรรค เวลา สี จิ้นผิง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เรียกขาน คิมจองอึน ตามธรรมเนียมปฏิบัติของชาวพรรคคอมมิวนิสต์ก็ต้องเรียก “สหายประธานพรรค”

เกาหลีเหนือไม่ใช้ชื่อพรรคคอมมิวนิสต์ตรงๆ ตามอุดมการณ์ที่ยึดถือ แต่ในอดีตก่อนแยกประเทศเป็นเหนือ-ใต้ ก็เคยมีพรรคใช้ชื่อพรรคคอมมิวนิสต์แห่งชาติเกาหลี และมีฐานศูนย์กลางอยู่ในกรุงโซล
พรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลี เกิดจากการรวมตัวของพรรคแรงงานเกาหลีเหนือกับพรรคแรงงานเกาหลีใต้ (พรรคคอมมิวนิสต์) ในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1949

ส่วนพรรคแรงงานเกาหลีเหนือก็เกิดจากการรวมตัวของสาขาพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือกับพรรคประชาชนใหม่แห่งเกาหลี ซึ่งตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ก่อนผนวกรวมเข้ากับพรรคในเกาหลีใต้เป็นเอกภาพเดียวกันในนาม “พรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลี”

คิมอิลซุง ปู่ของคิมจองอึน จากสาขาพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือให้ คิมตูบอง จากพรรคประชาชนใหม่เป็นหัวหน้าพรรคแรงงานเกาหลีเหนือก่อน เมื่อสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแห่งชาติเกาหลีสำเร็จแล้ว คิมตูบองก็ขึ้นเป็นประธานสมัชชาประชาชนสูงสุด โดยมีคิมอิลซุงเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก

เล่าเสียยืดยาวเพื่อแสดงให้เห็นความพยายามและความสามารถในการประสานพลังอันเป็นคุณประโยชน์ต่อการปฏิวัติและการสร้างชาติ สร้างประเทศของพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลี คิมอิลซุง และเพื่อระดมกำลังสามัคคีของผู้รักชาติรักประชาธิปไตยกลุ่มก้อนอื่นๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งก็ยอมสละชื่อเดิมจากพรรคคอมมิวนิสต์เป็นชื่อกลางๆ ที่ทุกฝ่ายรับได้ว่า “พรรคแรงงาน”

ธงพรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลีก็แปลกไปจากพรรคคอมมิวนิสต์ประเทศอื่น มี ฆ้อน แทนพลังกรรมกร จอบ แทนพลังเกษตรกร ไม่ได้ใช้เคียวซึ่งค่อนข้างเป็นสัญลักษณ์แทนชาวนา ที่สำคัญคือมี พู่กัน แทนพลังปัญญาชนด้วย

ธงพรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลีจึงสอดรับเป็น “พลังสามประสาน” ซึ่งครั้งหนึ่ง การเคลื่อนไหวของผู้รักชาติรักประชาธิปไตยในประเทศไทยหลัง 14ตุลาคม พ.ศ. 2516 ชู “พลังสามประสาน” เช่นกัน

พรรคแรงงานแห่งชาติเกาหลีได้รับการยอมรับทางสากลเป็นพรรคแนวทางมาร์กซิสม์ – เลนินนิสม์ แต่ไม่ได้ประกาศตนเป็นเหมาอิสม์ หรือยึดถือความคิดเหมาเจ๋อตุงอย่างพรรคคอมมิวนิสต์ในแถบเอเชียหลายประเทศ หากคิมอิลซุงประกาศลัทธิจูเช่ (Juche) ขึ้นใช้ภายในพรรคเป็นการเฉพาะ ในประเทศเกาหลีเหนือจะมีหนังสือว่าด้วยลัทธิจูเช่เผยแพร่ตามร้านขายหนังสือ มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษและต่างประเทศหลายภาษา ผู้ปฏิบัติงานของพรรคจะยกหลักการคำสอนตามแบบลัทธิจูเช่เสมอ

แก่นแท้ของลัทธิจูเช่คือ “การพึ่งตนเอง” ครับ คิมอิลซุงและพรรคแรงงานเน้นนโยนาย “พึ่งตนเอง” ก่อน “พึ่งตนเอง” ให้ได้ “พึ่งตนเอง” เป็นสรณะ ยืนบนขาตนเองให้ได้ ไม่อาศัยจมูกคนอื่นหายใจ ทำให้ยืนตรงกลางได้ระหว่างรัสเซียกับจีน สมัยสองพี่ใหญ่ทะเลาะกัน เกาหลีเหนือก็ต้องรักษาสมดุลให้พอเหมาะพอควร ไม่เอียงข้างและพึ่งพามากเกินจำเป็น 

ชาวคอมมิวนิสต์ต้องไม่หลงติดลัทธิพึ่งพาครับ 

หากพูดถึงกำเนิดของพรรคแรงงานก็มาจากขบวนการคอมมิวนิสต์ 4 กลุ่มใหญ่ ได้แก่

1) กลุ่มที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับรัสเซีย

2) กลุ่มที่เคยเป็นสหายร่วมรบกับกองทัพปลดแอกจีนที่เยนอานมาก่อน

3) กลุ่มเคลื่อนไหวที่ฝังตัวอยู่ภายในประเทศมายาวนาน และเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุด

4) กลุ่มนักรบจรยุทธ์ที่ปฏิบัติการตรงชายแดนจีน – เกาหลีเพื่อปลดปล่อยมาตุภูมิ 

กรมการเมืองชุดแรกประกอบด้วยตัวแทนของกลุ่มภายในประเทศมากที่สุด มีคิมอิลซุงเป็นกรรมการกรมการเมืองจากกลุ่มนักรบจรยุทธ์ แต่มีชื่อเสียงเยี่ยงวีรชนที่เชื่อมสัมพันธ์ได้ดีกับทุกกลุ่ม จึงได้รับการยอมรับให้เป็นผู้นำ

จากนั้นจึงดำเนินนโยบายแนวร่วม เป็นมิตรกับมิตรประเทศทั้งประเทศที่เป็นคอมมิวนิสต์และเป็นกลางอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับประเทศที่ตั้งตัวเป็นศัตรู หวังจะลบเกาหลีเหนือออกจากแผนที่โลกให้ได้อย่างสหรัฐอเมริกา เป็นต้น

ผู้นำสามชั่วรุ่นของเกาหลีเหนือ จึงกัดฟัน “พึ่งตนเองทางขีปนาวุธนิวเคลียร์” จนสำเร็จ ทันทีที่มั่นใจว่ามีศักยภาพที่จะตอบโต้อภิมหาอำนาจทางอาวุธนิวเคลียร์ได้บ้าง แบบพอจะมีวิถียิงถึงและทำความเสียหายให้สหรัฐอเมริกาได้เหมือนกัน คิมจองอึนค่อยเดินหน้างานการเมืองก้าวแรกกับประเทศร่วมบรรพชนเดียวกัน

น้ำหนักการพูดจาต่อรองกับสหรัฐอเมริกาบนเวทีโลกคือ มีอาวุธขีปนาวุธนิวเคลียร์อยู่ในมือ

กระบวนท่าของเกาหลีเหนือที่แสดงออกต่อสหรัฐ แม้จะมีขีปนาวุธน้อยกว่า ร้ายแรงไม่ทัดเทียม แต่ไม้ตายของไม้ตายคือ เพลงอาวุธเสี่ยงชีวิต “ตายก็ตายด้วยกัน” หรืออย่างน้อยก็สาหัส สหรัฐจะกล้าแลกแหลกลาญไปพร้อมเกาหลีเหนือหรือครับ

คิมน้อยก็เหมือน ‘ลี้คิมฮวง’ ที่มีแค่มีดสั้น แต่มีดบินได้ และมีดเดียวก็พอ

จากนี้จะปลดอาวุธนิวเคลียร์กันอย่างไร คงต้องคุยกันยาว เพราะสหรัฐ มีฐานทัพและขีปนาวุธนิวเคลียร์อยู่ในเกาหลีใต้และญี่ปุ่นจำนวนมาก สหรัฐฯ จะยอมถอนหรือ

ทางที่ดีที่สุด ซึ่งก็ยังเป็นไปได้ยาก คือ รัฐบาลเกาหลีใต้ภายใต้การเรียกร้องของประชาชนเกาหลี ขอให้สหรัฐถอนทหารออกไปนอกอาณาจักรเกาหลี เกาหลีใต้ขอเป็นอิสระจากสภาพ “กึ่งเมืองขึ้น” ของสหรัฐ

เกาหลีใต้กับเกาหลีเหนือจะเป็นมิตรประเทศกัน ไม่เป็นศัตรูต่อกันอีก ประชาชนทั้งสองประเทศจะขอนั่งซดบะหมี่เย็นร่วมโต๊ะกันให้คล่องคอ “แยงกี้” เลิกเป็นก้างขวางคอเถอะนะ

นับหนึ่งครับ ยกแรก ถ้าคิมน้อย ขอนัดทรัมป์เฒ่าไปนั่งเจรจาสันติภาพกันที่หมู่บ้านปันมุนจอม พร้อม มุนแจอิน ทรัมป์จะกล้ารับดินเนอร์มื้อหยุดโลกหรือเปล่า?

อนุญาตให้ยกเรือบรรทุกขีปนาวุธนิวเคลียร์ไปคุ้มกันเจ็ดลำเลยครับ

เรื่อง : พิรุณ ฉัตรวนิชกุล