มีการ์ตูนดีๆ มาแนะนำกันครับ
นั่นก็คือ ภาพยนตร์ Animation สัญชาติฝรั่งเศส เรื่อง Le Tableau
Le Tableau เขียนบทและกำกับการแสดงโดย Jean-François Laguionie ศิลปินเมืองน้ำหอม ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 2011
Animation เรื่อง Le Tableau ในภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า The Painting และในชื่อไทยคือ “พิศวงโลกภาพวาด”
นอกจากชื่อที่น่าติดตามแล้ว ผมคิดว่า “วิธีการนำเสนอ” ก็สุดแสนจะน่าสนใจมากๆ ครับ
กล่าวคือ Jean-François Laguionie ได้จัดแจงวางโครงเรื่องโดยให้ “ภาพเขียนมีชีวิต” ให้ “ตัวละครในรูปเขียน” เดินออกจากภาพเขียนภาพหนึ่งแล้วเดินเข้าไปในภาพเขียนอีกภาพหนึ่งได้!
ลำพังศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นภาพเขียน หรือวรรณกรรม หรือภาพยนตร์ หรือดนตรี โดยเฉพาะหนังการ์ตูนของฝรั่งเศส หรือ Animation ทางฝั่งยุโรป โดยทั่วไปก็มีบุคลิกเฉพาะตัว หรือพูดอีกแบบก็คือ มัน Dark อย่างเสมอต้นเสมอปลาย
ซึ่งโดยองค์รวมนั้น ย่อมแตกต่างจากการ์ตูนญี่ปุ่น หรือ Animation จากฟากอเมริกาอยู่แล้ว ยิ่งมาขมวดเรื่องให้แลดูแปลกประหลาดแบบนี้เข้าไปอีก ยิ่งน่าติดตามครับ!
“มนต์เสน่ห์แห่งจินตนาการสุดวิจิตร เนรมิตชีวิตให้โลกจิตรกรรม โลดแล่นในดินแดนแห่งนิทาน” นี่คือคำจำกัดความของ Animation เรื่อง “พิศวงโลกภาพวาด”
ซึ่งทางค่าย J-BICS นำเข้ามาจัดจำหน่ายในบ้านเรา
อันที่จริงหากอ่าน “Plot หลังแผ่น” DVD ของ “พิศวงโลกภาพวาด” ที่กล่าวว่า
“โลกภาพวาดมิได้หยุดนิ่ง ตัวละครในภาพวาดมีชีวิต แต่เมื่อจิตรกรหายตัวไป ทั้งที่ยังวาดภาพไม่สมบูรณ์ ปัญหาจึงเกิดขึ้น ตัวละครที่วาดเสร็จสมบูรณ์แล้ว ตั้งตนเป็นใหญ่ กดขี่ข่มเหงตัวละครที่ยังวาดไม่เสร็จ หรือเป็นแค่เพียงภาพลายเส้น พวกเขาจึงต้องออกเดินทาง ตามหาตัวจิตรกรมาวาดภาพให้เสร็จสมบูรณ์ จะได้ไม่ตกเป็นเบี้ยล่างต่อไป”
เท่าที่ได้อ่านตามมา จะว่าไปแล้วก็หามีอะไรใหม่เหม่ยแต่อย่างใดไม่
โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาจากเส้นเรื่องแล้วก็ออกจะเชยและเป็น “สูตรสำเร็จ” ไปเสียด้วยซ้ำ!
ทว่า หากขยับขึ้นไปมองกันในอีกชั้นหนึ่ง ก็จะพบว่า “วิธีการนำเสนอ” ที่ผมเล่าไปก็คือ เจ้าผู้กำกับและคนเขียนบท คือ Jean-François Laguionie ได้วางเรื่องให้ “ภาพเขียนมีชีวิต”
โดยให้ “ตัวละครในรูปเขียน” เดินออกจากภาพเขียนภาพหนึ่งแล้วเดินเข้าไปในภาพเขียนอีกภาพหนึ่งได้!
เมื่อ “เดินเข้าเดินออก” รูปเขียนโน้นรูปเขียนนี้ได้ เรื่องราวในรูปเขียนที่ต่างกัน ก็ทำให้ “ตัวละครในรูปเขียน” ต้องเล่นบทบาทที่ต่างกัน มันน่าสนุกดีมั้ยล่ะครับ
ยิ่งถอยออกมาอีกชั้นหนึ่ง เพื่อย้อนกลับไปดู ไอ้เจ้าตัวคนวาดรูปในท้องเรื่อง
หรือที่เราเรียกกันว่า “ศิลปิน” แล้ว มันก็สุดแสนจะเป็น “ศิลปิน” จริงๆ คือ หน้าที่และการงานนั้น “ขึ้นอยู่กับอารมณ์ล้วนๆ”
เมื่อ “หน้าที่และการงาน” ของ “ศิลปิน” มัน “ขึ้นอยู่กับอารมณ์ล้วนๆ” ผู้กำกับหนังการ์ตูน Animation เรื่อง “พิศวงโลกภาพวาด” คือ Jean-François Laguionie
จึงเหน็บแนมวิถีชีวิตศิลปินอย่างเจ็บแสบ!
มี “ภาพที่เขียนไม่เสร็จ” มากมายใน Studio เมื่อเป็นเช่นนี้ “ตัวละครในรูปเขียน” ที่เป็นเพียง “โครงร่าง” หรือ “ภาพสเก็ตตีสเกล” จึงออกอาการน้อยอกน้อยใจ
กลายเป็น “ชนชั้นล่าง” ในหมู่ภาพเขียนด้วยกัน!
แถม “ในหมู่ภาพเขียนด้วยกัน” ก็ยังมีการแบ่งวรรณะขึ้นกันไปในอีกระดับหนึ่ง ว่าภาพไหนใช้สีเกรดอะไร หรือใช้สียี่ห้อไหน อีกต่างหาก ฮ่าๆๆ ฮี่ๆๆ
การผูกเรื่อง ที่โยงกันไปโยงกันมาอย่างเมามัน ก็เป็นอีกส่วนหนึ่งซึ่งทำให้ Animation เรื่อง “พิศวงโลกภาพวาด” มีความสนุกสนานแบบเด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี
และส่วนสำคัญที่สุด ผมคิดว่ากลับอยู่ในช่วงท้ายของท้องเรื่อง
เมื่อใกล้จะถึงคิวเฉลยปมปัญหาทั้งหมดที่ผู้กำกับได้ขมวดเอาไว้
นั่นก็คือ การเปิดเผยว่า เหตุใด “จิตรกรจึงหายตัวไป ทั้งที่ยังวาดภาพไม่สมบูรณ์” หนังได้ตอบปัญหาดังกล่าวในตอนท้ายเรื่องในทำนองที่ว่า
“จิตรกร” ไม่ได้หายไปไหน เขาเพียงออกไปสูดอากาศนอก Studio
เพื่อปลุกเร้าพลังสร้างสรรค์ พลางรำลึกถึงคืนวันอันก่อนเก่า เมื่อครั้งที่เขายังเยาว์วัย
และเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในหนัง ก็คือเรื่องราวที่เสมือนดั่ง “ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน”
หรือแปลไทยเป็นไทยก็คือ มันเป็นส่วนเสี้ยวในวัยเด็กของตัวศิลปินนั่นเองครับ!
