สภาพตลาดซื้อขาย DVD ในห้วง 5-6 ปีมานี้ต้องพูดว่าทรุดหนัก คือถ้าเปรียบเทียบบรรยากาศการซื้อขาย DVD เมื่อ 7-8 ปีก่อนย่ำแย่เหมือนคนไข้ ICU แล้ว ระยะ 4-5 ปีให้หลังคงต้องเรียกว่ามัดตราสัง
โดยมีสัปเหร่อที่ชื่อว่า YouTube
เพราะ YouTube เป็นเสมือนตัวกลางที่เชื่อมโยงรสนิยมการดูหนังระหว่างเครือข่ายอินเตอร์เน็ต หรือระบบ Streaming กับพฤติกรรมดูหนังผ่านโทรศัพท์มือถือ
ลำพังการดูหนังเครือข่ายอินเตอร์เน็ตราวต้นทศวรรษที่ 2560 ที่ระบบ Streaming กำลังเฟื่องฟู
ทำให้เกิด Web เถื่อนที่พากัน Upload หนังใหม่ๆ ให้ Download กันฟรีๆ ก็ทำให้สัญญาณชีพจรตลาดซื้อขาย DVD เริ่มเต้นอ่อนลง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทุกวันนี้ DVD เถื่อน ก็ยังตกอยู่ในสภาพไม่แตกต่างจากค่ายหนังเจ้าของลิขสิทธิ์ เนื่องจากพฤติกรรมผู้บริโภคสื่อบันเทิงได้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ถ้าถามคนในวงการเล่น DVD และ BLU-RAY ก็จะทราบแหล่งซื้อขาย “ของ” ทั้งมือสองและมือหนึ่ง ทั้งลิขสิทธิ์และไม่ลิขสิทธิ์
“คนเล่นของ” เหล่านี้ แม้ส่วนใหญ่จะจงรักภักดีกับสินค้าลิขสิทธิ์ ทว่า ก็มีคนอีกกลุ่มที่สนใจแต่ Content ไม่สนใจ Format คือตามล่าหา “ของ” มาเสพ คือพากเพียรตามหา “ของ” มาไว้ดูไว้ฟังเป็นการส่วนตัวไม่ได้เอาไปค้ากำไรต่อ
คนกลุ่มนี้จะ “รู้แหล่ง” ว่า DVD หรือ BLU-RAY ที่พวกเขาต้องการนั้น สิงสถิตอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด
ไม่ว่าจะเป็นแผงค้า DVD แม่สายที่เคยรุ่งเรืองในยุคหนึ่ง และได้ล่มสลายไป
ไม่ว่าจะสถานการณ์รื้อใหญ่ที่คลองถม ทำเอาร้าน DVD กระจัดกระจายไปหมด
ไม่ว่าจะร้านขาย DVD ในห้างสรรพสินค้า ที่ทยอยล้มหายตายจากกันไปทีละเจ้าสองเจ้า
จนมาถึงการปิดแผนก CD และ DVD ของ B2S ในห้างเซ็นทรัลทุกสาขา
แต่เดิม B2S เสมือนการปรับโฉมแผนกขายแผ่นเสียง เทป CD รวมถึงวิดีโอ VCD และ DVD รวมถึง Blu-ray ที่แต่เดิมห้างเซ็นทรัลในอดีตได้ให้ความสำคัญกับ “สินค้าทางวัฒนธรรม” ที่แม้บางยุคจะทำกำไรได้มาก
ทว่า เป็นที่ทราบกันดีว่า ส่วนต่างกำไรจากการขายสื่อบันเทิงดังกล่าวไม่ได้มีมากนักเมื่อเทียบกับรายได้ที่ต้องคืนไปให้เถ้าแก่ค่ายหนังหรือนายห้างแผ่นเสียง
อย่างไรก็ดี ในยุคหนึ่งห้างเซ็นทรัลได้ “แสดงรสนิยม” ด้วยการสร้างห้องทดลองฟังเพลงด้วยการติดตั้งเครื่องเสียงอย่างดีและโฮมเธียเตอร์ระดับ Hi-end เพื่อให้ลูกค้าได้นั่งฟังกันฟรีๆ ไม่ซื้อไม่หาไม่ว่าอะไร
เหมือนยุคทองของ Tower Record ที่มีเพลงให้ยืนฟังฟรี มีแผ่นเสียง มี CD มีเทป เรียงตามหมวดหมู่แนวเพลง และตัวอักษรศิลปิน ให้หยิบให้จับกันฟรีๆ
แต่มาในยุคนี้ ที่พอเข้าใจได้ว่ากระแสคลื่น Digital ได้ถาโถมโหมกระหน่ำซัดเอาแผนก DVD, Blu-ray และ CD รวมถึงแผ่นเสียงของ B2S ให้สูญสลายไป และ “สินค้าทางวัฒนธรรม” ลดความสำคัญในการ “แสดงรสนิยม” ลงไปจนหมดสิ้น
ปัจจุบัน คนรักคนชอบดูหนังฟังเพลงแม้กระทั่งอ่านหนังสืออย่างผม เวลาเดินผ่าน B2S แล้วก็ให้ใจหาย ที่นอกจากจะปิดแผนก DVD และ CD ไปแล้ว แผนกหนังสือก็ดูเหมือนพื้นที่จะค่อยๆ หดลงทีละน้อย
พูดถึง DVD แล้ว นอกจากแหล่งขาย DVD หลักๆ ที่กล่าวถึงข้างต้น ไม่ว่าจะเป็นแม่สายก็ดี คลองถมก็ดี หรือกระทั่งพันธุ์ทิพย์ก็ดี B2S ก็ปิดแผนก DVD ไปแล้ว
CAP ยังอยู่ อมร ยังอยู่ Boomerang ยังอยู่ แมงป่อง ไม่มี DVD Imagine เหลือสาขาเดียว GMS ไม่มี DVD ชิบูญ่า ไม่แน่ใจ
สะพานเหล็ก คลองถม จัตุจักร เยาวราช สยาม คลองสาน ท่าพระจันทร์ สะพานควาย ตะวันนา ท่าน้ำนนท์ คลองจั่น ฟอร์จูน ยูเนี่ยน เจ๊เล้ง เมืองทอง ตลาดนัด Vampire Record
