ข้อมูลจาก “กรมการขนส่งทางบก” วันที่ 28 ก.พ. 2564 ที่ผ่านมา ระบุว่า ยอดจดทะเบียนสะสม “แมงกะไซค์” หรือ “มอเตอร์ไซค์” ในประเทศไทย มีมากถึง 21,620,889 คัน
แบ่งเป็น “มอเตอร์ไซค์ส่วนบุคคล” 21,452,050 คัน และ “มอเตอร์ไซค์รับจ้างสาธารณะ” 168,839 คัน
อยากชวนแฟน SALIKA ลองจินตนการกันดู ว่าถ้าเราเปลี่ยน “แมงกะไซค์” ทั้งหมดให้เป็น “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” ได้ จะสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจมากเพียงไร?
และจะช่วยลดมลพิษทางอากาศได้มากแค่ไหน?
ตัวเลขดังกล่าวเป็นเพียง “แมงกะไซค์” ของไทยเพียงประเทศเดียว ซึ่งหากจินตนาการต่อไปถึงจำนวน “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” อันมหึมามหาศาลในทวีปเอเชียแล้ว จะน่าตะลึงพึงเพริศขนาดไหน?
เพราะสิ่งที่เราเห็นผ่านตามานานตามหน้าหนังสือพิมพ์ หรือข่าวต่างประเทศทาง TV ก็คือ ขบวนทัพ “แมงกะไซค์” อันยิ่งใหญ่ ทั้งใน “อินโดนีเซีย” และ “อินเดีย”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “จีน” “เวียดนาม” ซึ่งเป็นสองชาติที่เปลี่ยนจากการ “ขี่จักรยาน” มาเป็น “แมงกะไซค์” ซึ่งคราคร่ำไปด้วยกองทัพ “แมงกะไซค์” ที่ใหญ่โตมโหฬารมาก
และประเทศที่แทบไม่น่าเชื่อ ว่าจะมี “แมงกะไซค์” มากเหมือนประเทศอื่นก็คือ “ไต้หวัน”
แน่นอนว่า หากเราพูดถึง “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” แล้ว องค์ประกอบสำคัญอันหนึ่งซึ่งเหมือนกับ “รถยนต์พลังงานไฟฟ้า” ก็คือ Battery
ข้อมูลจาก Website “รัฐบาลไต้หวัน” ชี้ว่า ปัจจุบัน ยอดขาย “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” มีมากถึง 21% ของจำนวน “แมงกะไซค์ธรรมดา” ทั้งหมดใน “ไต้หวัน”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยอดขายน้ำมันเบนซินแบบที่ใช้เติม “แมงกะไซค์ธรรมดา” ก็มีแนวโน้มลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
Horace Luke ผู้ก่อตั้ง Gogoro บริษัท Start-up สัญชาติ “ไต้หวัน” เจ้าของผลิตภัณฑ์ “Battery แบบชาร์จซ้ำได้” สำหรับ “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” กล่าวว่า “สถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่แมงกะไซค์ไฟฟ้า” คือก้าวสำคัญใน “ธุรกิจ Battery แมงกะไซค์ไฟฟ้า”
“ปัจจุบัน ไต้หวันมีสถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่แมงกะไซค์ไฟฟ้ามากกว่าปั๊มน้ำมัน” Horace Luke กระชุ่น
เป้าหมายของ Gogoro ในปีนี้ก็คือ เร่งก่อสร้าง “สถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่แมงกะไซค์ไฟฟ้า” เพิ่มขึ้น ให้มากกว่าปั๊มน้ำมันให้ได้ Horace Luke กล่าว และว่า
“ธุรกิจสถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่ ไม่จำเป็นต้องใช้ที่ดินขนาดใหญ่เท่าปั๊มน้ำมัน เพราะไม่จำเป็นต้องสร้างโครงสร้างพื้นฐานเหมือนกับปั๊มน้ำมันสำหรับรถยนต์ แม้กระทั่ง สถานทีชาร์จรถยนต์พลังงานไฟฟ้า ก็ต้องใช้พื้นที่มากกว่าสถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่แมงกะไซค์ไฟฟ้า”
อ่านมาถึงบรรทัดนี้ อยากชวนแฟน SALIKA ลองจินตนการถึง “ปั๊มหลอด” ตามหมู่บ้านในชนบท หรือตู้เติมน้ำมันแบบหยอดเหรียญ ที่เคยเห็น หรือเคยใช้บริการ จะเห็นภาพตรงกันว่า “ใช้พื้นที่ไม่มาก” เหมือนที่ Horace Luke บอกจริงๆ
เห็นได้จากความยุ่งยากในเชิงธุรกิจแท่นชาร์จรถยนต์พลังงานไฟฟ้าในหลายประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ใน “จีน” “สหรัฐอเมริกา” หรือ “อิสราเอล” ที่ประสบปัญหาในการจัดหาที่ดินสำหรับสร้าง “สถานีชาร์จแบตเตอรี่” ที่สามารถเข้าถึงได้ง่ายสำหรับรถยนต์ไฟฟ้า
เหตุผลหลักก็คือ ต้นทุนการสร้างสถานีชาร์จที่สูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกค้าต้องใช้เวลาจอดแช่ที่สถานีนานมาก สำหรับชาร์จ Battery ที่มีขนาดใหญ่
ทุกวันนี้ Gogoro มี “แมงกะไซค์พลังงานไฟฟ้า” ที่ลงทะเบียนเป็นลูกค้ากับบริษัทจำนวน 450,000 คัน โดยในแต่ละวัน จะมีสมาชิกมาหมุนเวียนเปลี่ยนแบตเตอรี่เฉลี่ย 330,000 ก้อน
ประมาณการเป็นรายปีแล้ว พบว่า มีการเปลี่ยนแบตเตอรี่มากกว่า 240 ล้านครั้ง ซึ่งคำนวณแล้ว สามารถช่วยลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ถึง 360,000 ตันเลยทีเดียว
ปัจจุบัน Gogoro ได้ขยายธุรกิจไปสู่ตลาด “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” ที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือ “จีน” “อินเดีย” และ “อินโดนีเซีย”
ผ่านความร่วมมือกับบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมนี้ ไม่ว่าจะเป็น Yadea ของ “จีน” Hero MotoCorp ของ “อินเดีย” ซึ่งถือเป็นผู้ผลิต “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” รายใหญ่ของโลก และ Gojek ของ “อินโดนีเซีย”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Gogoro กำลังมองหาพันธมิตรใน “มหานครนิวยอร์ก”
ทุกวันนี้ ทั่ว “ไต้หวัน” มี “สถานีเปลี่ยนแบตเตอรี่แมงกะไซค์ไฟฟ้า” มากกว่า 2,300 แห่ง บริเวณหน้าร้านสะดวกซื้อ หรือตามที่จอดรถสาธารณะ
ซึ่งเจ้าของ “แมงกะไซค์ไฟฟ้า” หรือ Moped จะจอดรถ เพื่อทำการเปลี่ยน Battery ที่หมดไฟแล้ว กับ Battery ก้อนที่ชาร์จทิ้งไว้ซึ่งอยู่ในตู้เก็บได้อย่างสะดวกสบายครับ
